Augustus 2011 tot Juni 2012. Mijn grote avontuur. Voor een jaar woon ik in Stevensville, Montana, waar niemand weet wie ik ben en me helemaal moet aanpassen aan een nieuwe cultuur. Spannend, maar toch geweldig. Ik hoop dat de mensen die dit echt lezen veel plezier hebben met mijn verhalen, of ze nou vol avonturen zijn of uitleg over de saaie dagen.
Enjoy.

woensdag 3 augustus 2011

eerste post in amerika (:

Eerst eens even wat informatie over hoe mn vlucht is verlopen.
Niet heel soepel dus. Eigenlijk zou ik om 10.10 in Amsterdam vertrekken. Maaaar omdat t vliegtuig een of ander technisch probleem had met een zuurstofmasker, werd het 4.5 uur later. Hierdoor mistte ik mn vliegtuig naar Denver, en dus ook weer mn vliegtuig naar Missoula.
Na een hoop gedoe en geregel en bullshit van de vliegmaatschappij, kreeg ik een hotelkamer waar ik moest overnachten in Houston. Balen balen balen...
Totdat ik mn hotelkamer zag, toen vond ik het wel prima. Komt nog wel een foto van, kan nu even niet.

Vanochtend om half 5 moest ik weer op het vliegveld zijn, gelukkig ging het nu allemaal wel heel soepel en kwam ik om 1 uur in Missoula aan.
Daar kwam Jim (vader van t gastgezin) me ophalen, samen met de locale coordinator van EF. Heel aardig enzo, alleen is het nu dus wel zeker dat ik ergens de komende weken nog naar een ander gezin moet.

Er zijn nu 2 kinderen hier, Bayleigh en Adrianna. Deze 2 kinderen zijn van de vrouw. De man heeft nog 3 kinderen die nu bij hun moeder zijn (Matthew, Allyson en Miranda).
Deze uitleg was vooral voor mama haha. snapje het?

In ieder geval, het is hier echt heel mooi midden in de bergen. Zijn vanmiddag al in de bergen naar een huuuge meer geweest, met een waterval. Ook daar komen nog foto's van als ik op mn eigen laptop kan.

Het is hier nu 6 over 8 's avonds, hebben net gegeten en ik heb geen idee wat we nu gaan doen.
Ik weet wel dat ik op tijd ga slapen vanavond, ben doodop.

Tot zover dit leuke saaie verhaaltje met vooral informatie erin,
tot de volgende keer als ik op n laptop kan (:

XXXXXX

1 opmerking:

  1. Lieve, lieve Pien,
    Wat heb jij idd een indrukwekkend lange, vervelende, en uiteindelijk toch wel weer goeie reis gehad. Wat was het moeilijk toen je in Houston strandde en je niet meer verder kon. Ik heb me nog nooit zo machteloos gevoeld als die nacht. Mijn dochter zo ver weg en dan dingen die zo mis lopen. Maar wat ben ik enorm trots op jou dat je dit zo gedaan hebt en je er doorheen hebt geslagen.
    Ik heb hierdoor meteen mijn Amerikaans kunnen bijspijkeren, door voor het eerst in mijn leven naar Amerika te bellen en een "Real American" aan de lijn te krijgen...
    Ik had overigens een mailtje van Jim, hij zei oa: 'You have a very sweet girl, you did a great job raising her" :-)
    Nou Very Sweet Girl, have fun!

    We horen het wel over een volgend gezin. We wisten dat dit een arrival family zou zijn. Veel plezier de komende dagen bij Jim and Cindy, je hebt nog lekker vakantie dus.....geniet, geniet, geniet, geniet ervan. Ik hou van jou, dikke knuffelkus mama

    BeantwoordenVerwijderen