Maandag 29 Augustus 2011

Nou, laat ik vandaag maar eens gaan uitleggen over mijn avond gisteravond, voor de mensen die het opgevallen was dat ik daar gister niks over gepost heb. Misschien weet je het al, via mijn moetie of zoiets dergelijks, maar hier dan een update over mijn spectaculaire actie waardoor mijn gewrichtsbanden in mijn rechterenkel een beetje kapot zijn, en ik er de komende drie weken dus zo bijloop:

Dan komt nu het spectaculaire verhaal: ik hoef geen reacties over hoe onhandig ik ben, dat heb ik wel gemerkt gisteravond, en als je me uitlacht, helemaal prima, maar doe het dan in jezelf. Alvast hartelijk bedankt voor de medewerking.

Hoe is Nina terecht gekomen in deze vervelende situatie.

Zoals jullie weten, zijn we gisteravond gaan schieten. Van het schieten met grotere geweren heb ik gister al foto's geplaatst, van het schieten van handpistolen zouden eigenlijk ook foto's komen. Helaas is het niet zover gekomen dat we konden schieten met handpistolen. Om op de plek te komen waar je handpistolen moet schieten, moest je een stukje lopen. Eerst een steil heuveltje af, daarna nog een stukje door een plat veldje. Als je nu denkt; ze is vast gestruikeld en van de berg afgerold, nee dit is niet het geval: het steile stuk ging heel goed en ben ik zonder kleerscheuren en botbreuken vanaf gekomen.

Het platte stuk was een heel ander verhaal. We waren rustig aan het lopen, ik achteraan omdat ik niet wist waar ik naartoe moest, en toen kwam er een kuil in de grond. Heel soepel maakte ik daar een sprongetje overheen - totdat ik doorhad dat ik niet goed neer ging komen. Het was een heel klein sprongetje, maar met dat kleine sprongetje heb ik mijn gewrichtsbanden afgescheurd.

Mijn enkel knakte dubbel bij mijn landing, en ik voelde iets knakken. Dag handpistolen schieten, hallo ziekenhuis.

Ze waren er heilig van overtuigd dat mijn enkel gebroken was; er verschenen paarse plekken op twee verschillende plaatsen, en hij zwol meteen ontzettend op. Ik ontkende dit natuurlijk, ik heb nog nooit in mijn leven een bot gebroken, waarom zou de eerste keer zijn met zo'n stom verhaal hoe het is gebeurd.

In het ziekenhuis in een dorpje verderop hebben ze röntgenfoto's gemaakt van mn enkel, en deze bleek gelukkig, zoals ik al had gezegd, niet gebroken.

Wel moet dus dat lelijke schoen ding om, ik wist gisteravond nog niet hoelang. Eenmaal thuis ben ik vrijwel meteen naar bed gegaan, nadat ik mijn blog nog even had geüpdatet voor jullie allemaal.

Vanochtend werd ik eerst heel vroeg wakker - ik had niet helemaal super geslapen met zo'n blok aan mijn been, dus ik was al een paar keer wakker geweest. Daarna ben ik nog even in slaap gevallen, tot ongeveer half tien, toen heb ik lekker gedoucht. Ze hadden gelukkig al een douche-stoel, dus ik kon zitten in de douche, en Jessica had me geholpen om de grote lelijke schoen uit te doen. Na wat rondgehuppeld te hebben in de douche en badkamer, heb ik me omgekleed en moest de grote verschrikking weer om mijn voet. Is moeilijker dan je denkt - gelukkig heeft Jess me geholpen.

Om kwart over één moest ik weer in het ziekenhuis zijn met Jeff, naar een dokter die een vriend van hem is en een plekje had gemaakt voor mij in zijn agenda. Dus om kwart over één waren wij weer in het ziekenhuis. Toen bleek dat mijn gewrichtsbanden gescheurd waren, dit was toch wel een tegenvaller omdat ik had gehoopt dat alles gewoon goed was, alleen gekneusd, maar het is uiteindelijk geen verschil voor de behandeling.

Toen werd duidelijk dat ik de verschrikking de komende drie weken non-stop om moet hebben - de enige uitzondering als ik in bad ga of me omkleed. Volgende week woensdag begint school hier, echt een super eerste indruk maak ik met mijn krukken en mijn manke voet. Ben benieuwd hoe dat zal gaan.

De dokter zei ook dat ik na die drie weken iets anders om mijn voet krijg, iets voor steun volgens mij, en dat wel in mijn normale schoenen past. Kan niet wachten! En dan over ongeveer zes weken krijg ik fysiotherapie oefeningen, om mijn enkel weer sterk te maken en te zorgen dat ik er weer alles mee kan. Als ik dit jaar nog wil skiën, zal ik nu een braaf meisje moeten zijn en moeten doen wat de dokter zegt.

Ook heb ik andere pijnstillers gekregen, iets sterkere. Toen we thuis kwamen pakte ik een halve omdat ik pijn had - blijkt dat een bijwerking misselijkheid is. Als ik ergens niet tegen kan is het misselijkheid, en het was ook niet zo slim dat ik de pil op een lege maag had gepakt. Al snel kwam, wat ik vandaag heb gegeten, er weer uit. Ik zal jullie de details besparen, tenzij jullie heel geïnteresseerd zijn in de kleur ofzo? Nee ik zal het jullie besparen.

Daarna ben ik rustig gaan liggen, en na nog een keer hebben moeten overgegeven, ben ik in slaap gevallen en heb ik ongeveer drie en een half uur geslapen. Erg lekker, hielp erg. Toen ik weer wakker werd om kwart over tien was de misselijkheid weg - maar ik had besloten dat ik maar geen pijnstiller meer zou pakken. Ik wil lekker slapen, en daar hoort misselijkheid nou niet echt bij.

Dat was mijn dag van vandaag alweer, en mijn avond van gisteren.

Erg interessant ik weet het - wees maar niet bang ik word weer helemaal gezond en helemaal heel.

Voor mensen die nog vragen hebben, mail / hyves / facebook / sms, jullie weten me te vinden.

Have a lovely day,

X liefs.