Augustus 2011 tot Juni 2012. Mijn grote avontuur. Voor een jaar woon ik in Stevensville, Montana, waar niemand weet wie ik ben en me helemaal moet aanpassen aan een nieuwe cultuur. Spannend, maar toch geweldig. Ik hoop dat de mensen die dit echt lezen veel plezier hebben met mijn verhalen, of ze nou vol avonturen zijn of uitleg over de saaie dagen.
Enjoy.

zondag 28 augustus 2011

Zondag 28 Augustus 2011

Vandaag was wel een leuke dag, maar we zijn dus helaas niet gaan fietsen. Dat kon niet doorgaan omdat Joey, het vriendje van Jess, plotseling ergens anders heen moest, en in zijn auto hadden eigenlijk alle fietsen gemoeten dus dat paste niet meer.
Helaas, volgende keer beter dan maar.
In plaats van fietsen, heb ik 's ochtends en 's middags een paar spelletjes gespeeld met John, gelukkig kon ik uitslapen want ik hoefde niet mee naar de kerk. We hebben onder andere een Harry Potter spel gedaan, met een dvd en die hele reutemeteut. Blijkt toch ontzettend lastig als je alle Harry Potter films gezien hebt met Nederlandse ondertiteling, en de vertalers het leuk vinden om alle namen te veranderen. Het spel ging vooral om namen noemen, maar omdat ik alleen de Nederlandse namen weet en maar een paar engelse, was het al snel duidelijk dat ik ging verliezen. Was helemaal niet erg, het was een leuk spel en ik had plezier, daar gaat het om.
Daarna kwam Peggy thuis met de boodschappen en was John ondertussen naar de rivier met zijn vrienden, en Jess was Joey aan het helpen met het verhuizen van zijn spullen naar zijn eigen huis, en Jane en Jeff waren werken. Dus heb ik Peggy geholpen met alle boodschappen opruimen, wat erg goed was om nog meer te weten te komen over waar alles staat. Ik denk dat ik nu de hele voorraadkast wel uit mijn hoofd ken, heel handig dus.
Daarna ben ik nog verder gaan werken aan het huiswerk, het boek dat we moeten lezen dus. Ik ben inmiddels bij hoofdstuk dertien, dus het schiet al op. Zolang ik elke dag wat doe haal ik het makkelijk. Terwijl ik bezig was met mijn huiswerk, kwam Jeff thuis, en samen met Peggy en Jeff zijn we een stukje gaan rijden naar een vriend van ze, heel aardig. Daar zijn we ongeveer drie kwartier geweest, en toen gingen we weer naar huis.
Eenmaal thuis had ik nog wat verder gewerkt aan het huiswerk, even wat in mijn dagboek geschreven, en gewoon wat gecomputerd.
Tijdens het computeren kwam Jess me roepen, omdat we samen met Joey, John en Jeff geweren gingen schieten bij het huis van de vriend waar we iets daarvoor ook al waren geweest.
Hier een paar foto's, omdat iedereen die natuurlijk wil zien en omdat er mensen zijn die vinden dat ik te weinig foto's upload (he poeps?):
  1. eerste keer schieten in mijn leven, ik moet zeggen dat ik niet eens weet wat voor geweer het is.
  2. Jess die poseert met het geweer, voor mensen die zich afvragen hoe ze eruitziet.
  3. nog eens schieten, nu met een ander geweer. Iets zwaarder, en je kreeg een beetje een terugschok van deze, maar het ging wel goed.
Met het eerste geweer heb ik zelfs drie van de doelen die er stonden geraakt, dus ik denk dat ik vrij trots op mezelf voor mijn eerste keer schieten.
's Avonds was vrij rustig, post ik morgen waarschijnlijk meer over.
Hopelijk vinden jullie de foto's leuk, ik zal kijken of ik wat meer foto's kan maken en uploaden, zodat jullie weten hoe de omgeving eruit ziet. Nu ga ik langzaam richting bed, ik hoop dat jullie allemaal een goede nachtrust achter de rug hebben, en ik wens iedereen een hele fijne dag toe.
X liefs uit amerika

3 opmerkingen:

  1. Wow Niens,
    Schieten met echte geweren!!! Echt wel Amerikaans.
    Wij hadden het er nog over met Max en met onze bekrompen hersentjes dachten we dat je naar een schietbaan zou gaan, whahaha. Nee niks gewoon in de open lucht, ruig man!! Erg leuke foto's ;-)
    smaakt naar meer!!
    Ik hoop dat je lekker slaapt, ik ga zo werken, papa is al weg. Een hele fijne dag vandaag lieffie.
    Ik hou van jou, dikke knuffelkus mama

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hee lieffie, schieten is gevaarlijker dan je denkt!!!! Voor je het weet zit je met je been in een brace ;-(
    Ik hoop dat je je een beetje goed voelt en de pijn meevalt. Ik hoor je zo nog wel ff als je terugbent uit het ziekenhuis, hele dikke kus
    ik hou van jou en denk aan je xxxx mama

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hey Bonnie ( van Clyde ),

    Ik lees en zie net je schietavonturen, mooi zeg.
    Lijkt me wel héél ruig als je zo'n ding in je handen gedrukt krijg, ik weet niet of het zo'n goed idee zou zijn als Max zo'n "oefening" zou moeten doen. Hij lijkt zoveel op zijn vader dat ik je eigenlijk al kan garanderen dat er ERGENS wel iets mis zou zijn gegaan, hahaha,
    Maar.... ik hoorde eerst van Max en toen van je moeder je avontuur met je enkel. Weet je zeker dat je een mislukte ver-weg sprong hebt gemaakt of heb je een of andere rare zwieper gemaakt met dat geweer, hahaha. Met de boodschap om ze daar achter een Roermonds poepje te laten ruiken bedoelde ik dus niet dat je de Amerikaanse ziekenhuizen moest gaan vergelijken met het Roermondse....Mevrouw Janssen!!! Je sportcarriere kun je natuurlijk de eerst komende tijd wel vergeten, en dat vind jij wel héél erg hé???? ;-) ;-). Nu krijg je wel heel veel tijd om je zomerhuiswerk te maken / lezen en... om nog meer verhalen te schrijven en mooie foto's te plaatsen. Ik wens je in elk geval veel beterschap, hoop dat je niet teveel pijn hebt en weer snel op de been bent. Tot gauw weer. Grt. Winnie

    BeantwoordenVerwijderen