Augustus 2011 tot Juni 2012. Mijn grote avontuur. Voor een jaar woon ik in Stevensville, Montana, waar niemand weet wie ik ben en me helemaal moet aanpassen aan een nieuwe cultuur. Spannend, maar toch geweldig. Ik hoop dat de mensen die dit echt lezen veel plezier hebben met mijn verhalen, of ze nou vol avonturen zijn of uitleg over de saaie dagen.
Enjoy.

zaterdag 10 september 2011

Zaterdag 10 September 2011

Morgen is het 9/11!
Voor jullie is dat dan waarschijnlijk vandaag, maar omdat het voor mij nog zaterdag is, is het voor mij morgen.
Morgen is het precies tien jaar geleden dat er twee vliegtuigen de Twin Towers in vlogen, en een aanslag pleegden op het pentagon en probeerden te plegen op het witte huis. Dit laatste is niet gelukt omdat passagiers probeerden de controle uit de handen van de terroristen te nemen. Bijna drieduizend mensen zijn overleden door deze aanslagen.
Dus, dat was een soort geschiedenislesje over 9/11, maar ik neem aan dat iedereen dat wel wist. Maar ik moet iedereen toch een beetje slim houden daar, en laten zien dat ik toch nog geen domme Amerikaan ben geworden.
Het volleybal toernooi:
Het toernooi was erg gezellig; zoals ik gister al had gepost hebben we gister zeven van de tien wedstrijden gewonnen. Vandaag zijn Katie en ik rond zeven uur opgestaan, hebben om de beurt gedoucht en ons klaargemaakt, en rond kwart voor negen zijn we vertrokken bij het motel.
Met broodjes van het ontbijt buffet in servetjes gewikkeld gingen we de bus in; we moesten toch wat eten hebben voor de lunch?
De eerste wedstrijd die we hebben gespeeld was nog in de zaal van de basisschool, de tweede wedstrijd was in de zaal van de middelbare school.
De eerste wedstrijd hebben we de eerste set gewonnen, maar de tweede verloren.
Tussen de wedstrijden in hebben we gewacht in de basisschool gymzaal, want omdat de teams die na ons speelden weer eens geen persoon hadden die de 'libero' moesten bijhouden, moest ik dat weer voor ze doen.
Geen probleem verder, een beetje saai maar goed te doen.
De wedstrijd in de middelbare school zaal was voor de derde plaats in het hele toernooi - althans, dat denk ik, ik weet het niet zeker - en die hebben we gewonnen.
Van onze poule hebben we een gedeelde tweede plaats, van zes teams; best goed dus.
Na het toernooi gingen we op weg naar huis; eerst nog even lunchen bij subway:
Daarna naar huis rijden; lange reis, maar erg gezellig. Veel gekletst en gelachen, meidendingen en meidenpraat dus. Rond half zes kwamen we aan op de school, dus daarna gingen we naar huis.
Daar heb ik meteen even al het wiskundehuiswerk gemaakt; ik had het in mijn locker laten liggen, maar gelukkig heb ik wiskunde met Jess, en die had er wel aan gedacht, dus kon ik het van haar lenen. Haar antwoorden stonden er al, maar aangezien ze had gezegd dat ze niet zo goed is in wiskunde, en ik had gezien dat sommige antwoorden niet kloppen, heb ik het toch allemaal zelf gemaakt. (Nee ik ben niet zo verschrikkelijk dat ik niks heb gezegd; het werk zelf is niet voor een punt, als je laat zien dat je je best hebt gedaan en hoe je het hebt gedaan krijg je gewoon een vol huiswerk punt). Ik moet zeggen dat het echt ont-zet-tend makkelijk was. Ik was een beetje bang door de naam 'College Prep Math', het klinkt heel volwassen, en moeilijk. Maar het is stof dat ik in de tweede en derde klas al heb gehad, en dan in de vierde nog eens maar dan tien keer zo moeilijk.
Dus dat ging allemaal wel goed, en gaat allemaal goed komen.
Ik ga nu langzaam omkleden en naar bedje, ik ben ontzettend moe door het hele toernooi en vroege opstaan.
Hele fijne dag vandaag, denk af en toe aan dit meisje in amerika, dan ben ik ook weer gelukkig!
X liefs!

1 opmerking:

  1. Hee lieve Pien,
    Ookal had ik niet gereageerd ivm mn vakantie en slecht internet denk ik wel altijd aan je hoor! Ben daar maar niet bang voor en ben maar gewoon gelukkig ;-)

    Goed bezig met je wiskunde huiswerk, enne die lerares komt ook wel goed ;-)
    Dikke knuffel mama

    BeantwoordenVerwijderen