Woensdag 30 November 2011

Vandaag was een lange dag. Eerst werd ik om half vier 's nachts wakker omdat ik een nachtmerrie had. Een enge psychoot zat achter me aan, en zou niet rusten voordat ik dood was. Nou, ik vond het best eng. En dan was het ook nog een gezicht dat ik ergens van kende, maar ik had geen idee wie het was.
Wie weet zit er wel echt iemand achter me aan, en vermoordt die me vannacht in mijn slaap. Je weet maar nooit!

Maar goed, toen had ik dus problemen om weer in slaap te vallen. Uiteindelijk viel ik weer in slaap - rond vier uur/half vijf. Om kwart over zes ging mijn wekker; ben meteen opgestaan en snel onder de douche gesprongen. Normaal douche ik 's avonds, en door 's ochtends rond kwart over zes te douchen stal ik eigenlijk Jessica's douchetijd, maar ik bedacht dat mijn douche toch maar even snel zou zijn om mijn haren te wassen. Was verder dus ook geen probleem.

Op school ging alles prima - tijdens het vierde uur moest ik een wiskundetoets inhalen, en ik ben er vrij zeker van dat ik er een A voor heb, zo makkelijk was het. Tijdens engels hebben Jordan en ik besloten dat we komende maand gaan schaatsen - we moeten alleen nog even een datum kiezen. Tijdens de lunch heeft Kayla besloten dat ze ook mee wil, dus we moeten maar even kijken wanneer we dat gaan doen. Jullie horen dat uiteraard vanzelf wel weer.
Tijdens het zevende uur stond ik er alleen voor. Peggy was ziek naar huis gegaan, maar gelukkig hoefde ik geen leeskinderen op te vangen. Omdat het een korte schooldag is hebben ze geen lezen maar iets anders op woensdagmiddag.

Wel moest ik helemaal alleen de kleuterklas gaan ophalen bij gym, en ze allemaal op de goede bus krijgen. Nou. Wat een avontuur. Die kinderen zijn tussen de vier en zes, en zijn heel schattig en alles, maar ze luisteren voor geen meter. Toch erg schattig; ze wouden allemaal mijn hand vasthouden. Helaas heb ik maar twee handen, en waren er zeven kinderen, die allemaal op volgorde in een lijn liepen. Aan het eind was er dus geen volgorde meer over, en moest ik ze maar gewoon op de goede bus zetten. Ook waren twee kinderen vergeten hun schoentjes terug in de gymbak te doen; drama drama drama. Nou daar zorgt de grote Nina dan wel weer voor. Wilde ik ze terug naar de gymzaal brengen; dicht. Dan maar gewoon in het klaslokaal zetten.

Dat gedaan, kwam de moeder van de jongen waar ik mee naar het feest ga naar me toe. Of ik allergisch ben voor bloemen. Nou, zover ik weet niet, maar dat betekent dus wel dat ze zo'n corsage voor me gaan maken. Wel schattig, en weer een nieuwe ervaring natuurlijk.

Na school naar de orthodontist. Gelukkig duurde de afspraak maar twintig minuutjes, in plaats van het gebruikelijke uur, alleen heb ik volgende week woensdag wel een afspraak die anderhalf uur gaat duren. Is een goed teken; er is al veel verbetering te zien, en daar gaan ze volgende week dus nog wat mee doen. Die woensdag ga ik dan ook niet meer naar school, omdat het toch een korte dag is, mijn afspraak van half elf tot twaalf gaat duren, en het daarna waarschijnlijk een weekje pijn doet.

Daarna gingen we naar de jongerenkerk, aangezien het weer woensdagavond is.
Het was wel gezellig, leuker dan normaal. Reach - een groep van twintigjarigen of zoiets, die een katholieke groep zijn, maar het overbrengt op kinderen of iets dergelijks. Nou werkt het niet bij mij, ik ben nog gewoon Nina, geloofloos, maar de spelletjes die ze doen zijn wel grappig. Daarna zongen ze christelijke muziek, gelukkig geen kerkmuziek, en het klonk niet verkeerd.

Dus ik heb me wel vermaakt vandaag. Zometeen ga ik maar eens lekker naar bed, hopen dat ik niet morgen aan de beurt ben met ziek zijn. Jessica en ik zijn de enigen die nog over zijn, laten we maar hopen dat we het gewoon niet krijgen.

Volgens mij is dit wel weer een heel verhaal, en het is niet eens heel erg saai - dat vind ik dan.
Ik hoop dat iedereen van hun dag geniet, welke dag het ook is.
X liefs