Zondag 1 Januari 2012

Raar, nu moet ik in elke titel van mijn berichten tweeduizendtwaalf zetten. Dit is dan toch het jaar dat we allemaal doodgaan enzo? In december pas, dus we hebben nog wat tijd.
In ieder geval hoop ik dat iedereen vandaag lekker lang heeft uitgeslapen, want daar is nieuwjaarsdag toch voor?

Ja niet voor mij natuurlijk, mijn wekker ging om kwart over zes. Doodmoe was ik, maar toch moesten die beentjes uit bed en alles weer mooi gemaakt worden. Het mooi worden was niet heel belangrijk - wie maakt zich nou heel mooi om te gaan skiën? - maar aangezien we daarvoor ook nog naar de kerk moesten was het toch wel belangrijk dat ik er fatsoenlijk uitzag.

Rond kwart voor zeven was Jeffrey hier; hij reed met ons mee en heeft de hele dag met ons geskied. 'Ons' wil zeggen John, Jeff, en ik.
Nou, rond vijf voor zeven vertrokken we dan met zijn vieren. Eenmaal in Hamilton blijkt de mis van half acht niet door te gaan. Nou, helaas, niks aan te doen, dan maar even naar Mc Donalds om vettige pannenkoeken te halen als Nina's ontbijt. Is het pannenkoeken? Ik dacht pannekoeken, maar mijn laptop verbeterde me toch even. Dankjewel laptop.

Die verdraaide oude spelling ook.

In ieder geval, verder heb ik een erg leuke maar ook erg vermoeiende dag gehad. Veel poeder sneeuw, en als er iets is dat ik haat is het diepe poeder sneeuw. Maar ik deed het volgens mij wel redelijk. Totdat ik één keer ontzettend hard onderuit ging, heel grappig. Het was op een vrij steil stuk, en ik viel met mijn hoofd naar beneden en mijn benen hoger op de berg, om vervolgens nog even een paar meter verder te schuiven. Het toppunt? Het was recht onder de skilift.
Ik heb me dus eerst even doodgelachen, want het deed gelukkig geen pijn, en daarna ben ik toch maar opgestaan om mijn ski van de berg te halen.

Ondertussen natuurlijk nog wat gegeten, en na een tijdje gingen de liften weer dicht en gingen we weer op naar huis. In de auto naar huis ben ik volgens mij ergens in de eerste tien minuten in slaap gevallen op de schouder van Jeffrey, en ergens in de laatste tien minuten werd ik weer wakker, maar volgens mij was het een erg goede autorit. Eerlijk gezegd heb ik geen idee, maar aangezien ik niet wakker ben geworden neem ik dat maar aan.

Nu is het bijna half elf en ben ik ontzettend moe, en ik moet morgen wel weer naar school, ik ben niet zo verwend als die Nederlandse kinderen daar. Ook al ga ik dan wel naar Florida over iets meer dan drie weken. Nou, dit was het dan wel weer, heel veel geluk voor het nieuwe jaar, doe geen dingen waar je spijt van krijgt, doe geen dingen die ik niet zou doen, geen snoepjes aannemen van vreemde mensen en niet instappen in vreemde auto's.

Dat is ongeveer al het advies dat ik je kan geven van wat ik nog weet van toen ik klein was, volg het nu zelf maar op.
X liefs!